Ιστορία & Λαογραφία > Η ιστορία της Μεσσηνίας

3.000 π.Χ. - 459 π.Χ. 371 π.Χ. - 1838 μ.Χ.

Οι πρώτοι κάτοικοι

Ο Λέλεγας, πρόγονος των κατοίκων της Λακωνίας, αναφέρεται ως γενάρχης και των πρώτων κατοίκων της Μεσσηνίας, η κατοίκηση στην οποία ανάγεται τουλάχιστον στα τελευταία Χρόνια της Εποχής του Λίθου (γύρω στα3000 π.χ.).Όταν στη Λακωνία βασιλιάς έγινε ο Μύλης (βλ. «Ιστορία Λακωνίας»: Οι πρώτοι κάτοικοι), ο αδελφός του, Πολυκάων, πήρε τη γυναίκα του, Μεσσήνη, και επικεφαλής αποίκων μετακινήθηκε στη χώρα που ονομάστηκε Μεσσηνία.

Τοπικά Δεν έχουμε λεφτά και χρόνο για το έργο της ύδρευσης
«Δεν είναι εύκολο να γίνει έργο σε 3 ημέρες, τόσο σύντομα που μας ζητούν. Χρειάζεται έργο 100.000 ευρώ», απαντά ο δήμαρχος Παπαφλέσσα Περικλής Ψώνης σχετικά με την απολογία για παράβαση καθήκοντος...
Νέα Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ηπατίτιδας
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ηπατίτιδας καθιερώθηκε το 2004 από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας για να ευαισθητοποιήσει κυβερνήσεις και πολίτες για την Ηπατίτιδα τύπου C, που απομονώθηκε το 1989 και...

Χώρα από Καζάνια

Χώρα Καζάνια Πανόραμα 1

Κράτα πατημένο και σύρε το ποντίκι να περιηγηθείς.
+- Zoom Click, hold, and drag to navigate.


ΚΑΙΡΟΣ


Η Σπάρτη και η Αθήνα

Η Σπάρτη και η Αθήνα είχαν την αξίωση να κυριαρχήσουν στις άλλες πόλεις χωρίς να τους επιτρεψουν να έχουν κυριαρχικά δικαιώματα όπως απαιτεί η εθνική ενότητα.

Οι Ρωμαίοι, όπως αναφέραμε ήδη, δεν κυριάρχησαν αμαχητί στην Ιταλία. Πολέμησαν με τις φυλές και τις πόλεις περισσότερο από ό,τι οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες με τις ελληνικές πόλεις και φυλές. Ωστόσο, αν και τους υπέτασσαν σχεδόν πάντα, κατάλαβαν ότι δεν θα εξασφάλιζαν τη νίκη αν δεν συνδύαζαν, όπως ο Θησέας του Θουκυδίδη, τη δύναμη με τη σύνεση. Για το λόγο αυτό άρχισαν, σταδιακά, να καταγράφουν στις τάξεις των πολιτών τους τους πιο αξιόμαχους από τους αντιπάλους τους, κάνοντάς τους έτσι κοινωνούς του κυριαρχικού δικαιώματος της πολιτικής ενότητας και απομακρύνοντας την πιο συνηθισμένη αφορμή των εξεγέρσεων. Με τον τρόπο αυτό ο αριθμός των μάχιμων ανδρών της Ρώμης, οι οποίοι προς τα τέλη της βασιλείας δεν ξεπερνούσαν τους 20.000, ανήλθε στα τέλη του 4ου αιώνα σε 165.000 και ξεπέρασε κατά πολύ τους 200.000 τον 5ο αιώνα.

Αυτό όμως συνέβη γιατί εκείνα τα χρόνια πολλοί κάτοικοι πόλεων της αρχαίας λατινικής ομοσπονδίας απέκτησαν τα πλήρη δικαιώματα των Ρωμαίων πολιτών. Το ίδιο δικαίωμα απέκτησαν οι κάτοικοι των κοινοτήτων των Σαβίνων, και εκείνοι των πολυάριθμων κοινοτήτων των Ουόλσκων έγιναν αντί για υπήκοοι κανονικοί Ρωμαίοι πολίτες.