Μνημεία

Το κάστρο της Μεθώνης

Το κάστρο της Μεθώνης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά σύνολα του ελληνικού χώρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα καστροπολιτείας καταλαμβάνει ολόκληρη την έκταση στα ΝΔ παράλια της Πελοποννήσου, με ένα εξαιρετικό φυσικό λιμάνι, το οποίο κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους αποτελούσε σταθμό στο δρόμο των προσκυνητών για τους Αγίους Τόπους και των εμπορικών πλοίων από τη Δύση στην Ανατολή. Η περίοδος ακμής του κάστρου τοποθετείται στην περίοδο της Α΄Ενετοκρατίας (13ος-15ος αι.)
0 Σχόλια
Διαβάστε περισσότερα...

Μνημεία Μεθώνης

  • Το παλαιοχριστιανικό Κοιμητήριο του Αγίου Ονουφρίου το οποίο είναι λαξευμένο στον φυσικό βράχο, 3 χλμ βορείως της Μεθώνης.
    Το Παλαιοχριστιανικό Κοιμητήριο – Βυζαντινό Ασκητήριο του Αγίου Ονουφρίου, βρίσκεται λαξευμένο στον φυσικό βράχο, 3 χλμ βορείως της Μεθώνης πλησίον της οδού προς Πύλο.
    Το μνημείο ερευνήθηκε ανασκαφικά κατά τον Αύγουστο του 1967 και κατά το έτος 1968. Αποτελείται από συγκρότημα διασκάφων εντός του βράχου χώρων και από υπαίθριους τάφους.
    Η περιοχή γύρω από το μνημείο υπήρξε κατά τους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους λατομείο πωρολίθου. Από εδώ χρησιμοποιήθηκε δομικό υλικό για την κατασκευή του Κάστρου της Μεθώνης.
    Ανατολικά από το μνημείο σε απόσταση 400 μέτρων και στην περιοχή που φέρει το όνομα Αγάκι βρίσκεται ένα άλλο εξίσου σημαντικό μνημείο της περιοχής, ο Βυζαντινός Ναός του Αγίου Βασιλείου.
    Ο επισκέπτης μπορεί να βρεθεί στην περιοχή με σχετική άνεση, να παρατηρήσει τα μνημεία και από τον λόφο να θαυμάσει την υπέροχη θέα που απλώνεται μπροστά του.
  • Ο Βυζαντινός ναός του Αγίου Βασιλείου χτισμένος τον 11ο αιώνα μ.Χ. 3 χλμ ΒΑ της Μεθώνης, ο οποίος σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση. Από τον δρόμο Μεθώνης-Πύλου, είναι ορατή η δυτική πλευρά του ναού.
  • Ερείπια του Καθολικού ναού του Αγίου Λέου σε απόσταση 4 χλμ Β/Α της Μεθώνης.
  • Ο καταποντισμένος οικισμός της Μέσης Εποχής του Χαλκού, οποίος βρίσκεται στον όρμο της Μεθώνης, περί τα 300 μ. από το Δημοτικό Κάμπινγκ και σε βάθη 3,5 μ. μέχρι 5,5 μ.
  • Πλήθος διασκορπισμένων στο βυθό ναυαγίων στην θαλάσσια περιοχή των νήσων Σαπιέντζας – Σχίζας – Αγ. Μαρίνα (ναυάγιο σαρκοφάγων, ναυάγια με αμφορείς κ.λ.π.) που καλύπτουν πολλές ιστορικές φάσεις.
    Ναυάγια "γρανιτένιων κολόνων" και "σαρκοφάγων" στην Σαπιέντζα
    Για λόγους προσήλωσης στην Ιστορική αλήθεια, θα πρέπει να τονισθεί ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα στο βυθό κοντά στο βόρειο ακρωτήριο της Σαπιέντζας (ακρωτήριο Καρσί) απέναντι από την Μεθώνη, έχουν πρωτοεντοπισθεί από ντόπιους ψαράδες, γύρω στο1920.
    Πρόκειται για δεκάδες γρανιτένιες κολόνες και ρωμαϊκές σαρκοφάγους από τιτανιούχο λίθο. Οι κολόνες, πιθανολογείται, ότι ανήκαν στο Μεγάλο Περιστύλιο της Καισαρείας της Παλαιστίνης. Αυτή βρίσκεται κοντά στις εκβολές του Ιορδάνη και πήρε το όνομά της, προς τιμήν του Αυγούστου, από το Φίλιππο, γιο του Hρώδη (10ος αιώνας μ.Χ.). Το προηγούμενο όνομά της ήταν Πανιάς, από ένα σπήλαιο που ήταν αφιερωμένο στον τραγοπόδαρο Πάνα. Το Μεγάλο Περιστύλιο κατασκευάστηκε από γρανίτη, από το Ασουάν της Αιγύπτου και οι κολόνες του σήμερα, κείνται στο βυθό του Στενού της Μεθώνης.
    Το 1925, ο ιστοριοδίφης δικηγόρος Διονύσιος Πόταρης (1860-1932), με την υπόδειξη των ψαράδων, εντόπισε αλλά και κατέγραψε τα "μάρμαρα", σε απόσταση 50-60 μέτρα από τη βόρεια ακτή της Σαπιέντζας και σε βάθος 6- 7 μέτρων . Τότε σχημάτισε την ορθή γνώμη ότι επρόκειτο για ναυάγιο πλοίου, που μετέφερε αρχαιότητες.
    Τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 1925, προχώρησε σε δύο αναφορές προς το Υπουργείο Παιδείας και εν τω μεταξύ, κατόρθωσε με δικά του έξοδα και περαστικούς από την Πύλο, Καλύμνιους σφουγγαράδες, να ανελκύσει μια ρωμαϊκή σαρκοφάγο, που την απέστειλε στον Πειραιά. Εκεί αυτή παρελήφθη... αρμοδίως.
    'Έτσι, η ανακάλυψη των υποβρύχιων αρχαιοτήτων θα πρέπει να αποδίδεται στο διαμείναντα για πολλά χρόνια στην Πύλο, ιστοριοδίφη Διονύσιο Πόταρη.
    Οπωσδήποτε η κατάδυση και φωτογράφηση που έγινε από τον καταδύτη Πήτερ Θροκμόρτον το 1963, συνέβαλλε ιδιαίτερα στην προβολή των υποβρύχιων αρχαιολογικών ευρημάτων, αλλά η ανακάλυψη θα πρέπει να αποδίδεται στον αείμνηστο Διονύσιο Πόταρη.
    Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Α. Μπίρη "Χώρα-Πύλος-Μεθώνη" Αθήνα 2000
  • Το Καποδιστριακό Σχολείο Μεθώνης, το οποίο χτίστηκε κατά την δεκαετία του 1830 και ήταν ένα από τα πρώτα επτά σχολεία που κατασκευάστηκαν.
  • Τοξωτό λιθόκτιστο γεφύρι σε απόσταση μόλις 50 μ. από το Καποδιστριακό Σχολείο.
    Κατά τους αρχαίους χρόνους η πόλη της Μεθώνης απλωνόταν πολύ πιο έξω από την μεσαιωνική και την σημερινή. Η πρώτη ζώνη αυτής της απλωμένης αρχαίας Μεθώνης περιλαμβάνει όλη σχεδόν την έκταση μεταξύ των ανατολικών και βορειοανατολικών λόφων και της εκβολής του ποταμού που κυλάει ακόμη και σήμερα στην ίδια κοίτη. Οι ξένοι περιηγητές ονομάζουν το ποτάμι Siloso.
    Από τα παλιά γεφύρια που ένωναν τις όχθες του ποταμού τα δύο γκρεμίστηκαν στα μέσα του 20ου αιώνα, της Παλιαμοθώνης (1960) και της Γερανοπόλεως, ενώ το μόνο που μένει ακόμη σε χρήση είναι αυτό που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, ανατολικά του Καποδιστριακού Σχολείου και σε απόσταση 50 μέτρων απ’ αυτό. Το γεφύρι αυτό έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
  • Παλαιοχριστιανικό νεκροταφείο, που βρίσκεται σε οικόπεδο που συνορεύει με το Καποδιστριακό Σχολείο
  • Δύο ενετικά φρέατα (πηγάδια), ένα στην πλατεία Λιμαρίζι στην είσοδο της Μεθώνης και ένα στην πλατεία Συγγρού, πλησίον του Φρουρίου.
0 Σχόλια

Η τοξωτή γέφυρα στην είσοδο του Κάστρου

Ο περιηγητής Pietro Casola που επισκέφτηκε την Μεθώνη στα 1494 γράφει: «μια μεγάλη τάφρος ανοίγεται τώρα, που όταν θα τελειώσει θα είναι ένα εκπληκτικό έργο». Φαίνεται ότι οι Βενετοί είχαν σκοπό με το έργο αυτό να ενώσουν τις δύο θάλασσες την ανατολική και την δυτική, για να απομονώσουν το Κάστρο από την στεριά, αλλά δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν το έργο διότι μετά από 6 χρόνια εκδιώχτηκαν από τους Τούρκους (1500).
Η βενετσιάνικη γέφυρα ήταν ξύλινη και κινητή και έμεινε τέτοια μέχρι το έτος 1829. Η νέα γέφυρα που σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση, χτίστηκε από τους Γάλλους του Στρατηγού Μαιζών. Έχει τέσσερα μέτρα ύψος, μήκος 45, πλάτος 3 μέτρα και αποτελείται από 14 καμάρες (τόξα).
Επάνω σ’ αυτήν την γέφυρα θα περάσει ο σημερινός επισκέπτης, για να εισέλθει στο επιβλητικό Κάστρο, από την πολιτεία της Μεθώνης που με σχέδιο του Καποδίστρια χαράχτηκε η ρυμοτομία της. Το σχέδιο αυτό εκπονήθηκε στις 4 Μαΐου του 1829 από τον λοχαγό Adubart του μηχανικού συντάγματος της Γαλλικής στρατιάς του Μαιζών. Εγκεκριμένο φέρει τον αριθμό 1 (είναι προφανώς το πρώτο σχέδιο ελληνικής πόλεως) και την υπογραφή του Ιωάννη Καποδίστρια.

(Σημείωση : Αποσπάσματα από την εργασία του Μεθωναίου Ιστοριοδίφη Τάκη Δεμοδού «Τρία παλιά γεφύρια της Μεθώνης»)
0 Σχόλια

Ναός Μεταμόρφωσης Σωτήρος


Ο Ι. Ναός Μεταμόρφωσης Σωτήρος: μονόχωρος ναός ο οποίος ανηγέρθη το 19ο αιώνα.
- Πυριτιδαποθήκες
- Η στήλη του Μοροζίνι
Ένα ιστορικό αίνιγμα υπάρχει ακόμα στο Κάστρο: Η προέλευση του κίονα, από κόκκινο γρανίτη, κοντά στο παλάτι του Κυβερνήτη της Μεθώνης, που έχει συνδεθεί με τον Morosini.
Στο επιστύλιό του αναγράφονται μεταξύ άλλων: "Rectori Fr ....cissi Moros (ini) vespiciat alta maris... MCCCCLXXXIII vicer Ieo super..." Αυτό δείχνει ότι ο κίονας τοποθετήθηκε πρώτα το 1483 δηλαδή στην Α ' Ενετοκρατία και αναστηλώθηκε 203 χρόνια αργότερα από το Morosini, χωρίς όμως να γνωρίζουμε την προέλευση του κίονα και τον αρχικό αναθέτη. Κι αυτό, γιατί δεν έχει βρεθεί αρχαίο κτίσμα στη Μεσσηνία ή την ευρύτερη περιοχή από ανάλογο γρανίτη.

0 Σχόλια
Διαβάστε περισσότερα...

Μεσαιωνικό Κάστρο της Μεθώνης

Το Μεσαιωνικό Κάστρο της Μεθώνης  ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου (110 στρέμματα περίπου) ,με λείψανα αστικών και εκκλησιαστικών οικοδομημάτων εντός αυτού, ήτοι:
- Το Μπούρτζι, οκταγωνικός πύργος κτισμένος στη νότια άκρη του κάστρου της Μεθώνης με ισοδομική τοιχοποιία.
- Ερείπια Βυζαντινού Ναού Αγίας Σοφίας
- Ερείπια τουρκικών λουτρών ( Χαμάμ). - Υπόγειες δεξαμενές νερού

0 Σχόλια